ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ Ώρα 7.30μ.μ. Στα γραφεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας TRISE ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 31 –ΑΘΗΝΑ Η βρόμικη ατμομηχανή της ‘αναπτυξης’ ετοιμάζεται να προχωρήσει στη λειτουργία του γιγαντιαίου φράγματος στη μεσοχώρα των Τρικάλων, το πρώτο έργο κεφαλής, με προοπτική την εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Ναι! Το φράγμα στη μεσοχώρα και η εκτροπή είναι πλέον –…

Προγραμματισμένη Βραχυβιότητα

Το πραγματικό πρόσωπο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης «Ένα προϊόν που αρνείται να πεθάνει είναι καταστροφή για την επιχειρηματική τάξη.» Στο θαυμάσιο ντοκυμαντέρ « οι πυραμίδες της σπατάλης», τρία παραδείγματα προγραμματισμένου θανάτου των προϊόντων προκαλούν εντύπωση. Ο εκτυπωτής του Μάρκου, ο λαμπτήρας του Λάιβερμορ και οι γυναικείες κάλτσες. Ο Μάρκος από τη Βαρκελώνη, που δεν έχει…

Η ανάπτυξη ως πανάκεια

του Κώστα Τσόγια Κάθε σοκ αποτελεί μία δυσάρεστη εμπειρία. Εξαιρείται το αναπτυξιακό σοκ που το φαντασιωνόμαστε ως έναν συλλογικό, πολλαπλό, αέναο οργασμό κατά τη διάρκεια του οποίου το ΑΕΠ θα πάει σφαίρα, τα πλεονάσματα δε θα χωράνε στο εθνικό θησαυροφυλάκιο, το χρέος θα φαντάζει ασήμαντο μέγεθος μπροστά στην πριαπική ανάπτυξη του εθνικού προϊόντος και οι…

EΠΙΣΤΡΟΦΉ ΠΡΟΣ ΤΑ …ΜΠΡΟΣ

“Εμείς δε χρησιμοποιούσαμε τον όρο «αποκέντρωση». Προτιμούσαμε το «επανατοπικοποίηση». Συνδέαμε τον τόπο εγκατάστασής μας με τον «ου τόπο». Την ουτοπία που ξέραμε ότι δεν υπήρχε κάπου και που θα έπρεπε να τη δημιουργήσουμε. «Να δημιουργήσουμε τον κόσμο μας, μέσα στον κόσμο που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας». Ήταν το σύνθημά μας. Επιστροφή, αλλά όχι προς…

Ο εναλλακτικός δρόμος των κοινών

πέρα από την κρίση, την αυταρχική ολιγαρχία και τη μεταδημοκρατία, του Αλέξανδρου Κιουπκιολή Μέσα στις σύγχρονες ιστορικές συνθήκες, όπου έχει καταρρεύσει η μόνη μεγάλης κλίμακας εναλλακτική –ο υπαρκτός σοσιαλισμός– και έχει εδραιωθεί ένα νεοφιλελεύθερο καθεστώς πολιτικού αυταρχισμού και φτωχοποίησης των πολλών, από τη δεκαετία του 1990 έχουν αρχίσει νέες αναζητήσεις και συζητήσεις, στη θεωρία και…

Με τον Μαρξ ή πέρα από τον Μαρξ ;

Ο Terry Eagleton, ένας πνευματώδης στοχαστής, μέσω 10 ερωτοαπαντήσεων, που αφορούν τις κριτικές που έχουν διαχρονικά ασκηθεί στην σκέψη του Μαρξ, επιχειρεί να δείξει ότι ο μαρξισμός όχι μόνο δεν είναι νεκρός αλλά συνεχίζει να αποτελεί το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για να οραματιστούμε ένα ανθρωπινότερο μέλλον.  Το συμπέρασμα του είναι ότι όλοι που επιδιώκουμε ένα…

Κορνήλιος Καστοριάδης: Παγκόσμια δημοκρατική αναγέννηση ή κάποια εφιαλτική ουτοπία;

Στις αρχές του φθινοπώρου, 4-6 Σεπτεμβρίου 1997, διοργανώθηκε στην Πράγα, υπό την αιγίδα της Τσεχικής Δημοκρατίας και με την προσωπική συμμετοχή του Bάτσλαβ Xάβελ, μία μεγάλη διεθνής συνάντηση – το “Forum 2000” – στην οποία συμμετείχαν προσωπικότητες από όλο τον κόσμο: διανοητές, διανοούμενοι, νομπελίστες, πολιτικοί, πρώην πολιτικοί, εκπρόσωποι θρησκευτικών δογμάτων. Στόχος της συνάντησης ήταν να…

Η Απάτη της Οικονομικής Ανάπτυξης

Yavor Tarinski Μετάφραση: Ιωάννα Μαραβελίδη Η επιμονή στην εργασία και την παραγωγή είναι επιζήμια. Giorgio Agamben[1] Μας λένε πως χρειαζόμαστε ακόμα μεγαλύτερη ανάπτυξη ώστε να ξεπεράσουμε την υπάρχουσα πολυεπίπεδη κρίση. Συγκεκριμένα το ακούμε αυτό εδώ και πολύ καιρό. Τόσο οι δεξιές όσο και οι αριστερές, καπιταλιστικές και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις προωθούν τις θεωρίες τους για το…

Οι αγρότες της Τανζανίας αντιμετωπίζουν βαριές ποινές φυλάκισης αν συνεχίσουν την παραδοσιακή ανταλλαγή των σπόρων τους!

Οι σπόροι της Αφρικής και οι παραδοσιακοί τρόποι ανταλλαγής τους, στο στόχαστρο των μεγάλων αγρο-βιομηχανιών, με όχημα και πρόφαση την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας!  Μετάφραση από το http://www.mo.be/en/analysis/tanzanian-farmers-are-facing-heavy-prison-sentences-if-they-continue-their-traditional-seed Σε αντάλλαγμα «αναπτυξιακής» βοήθειας, η Τανζανία καλείται να δώσει στις Δυτικές –πολυεθνικές- αγροβιομηχανίες πλήρη ελευθερία και προστασία των πατενταρισμένων σπόρων τους. «Ογδόντα τοις εκατό των σπόρων στη χώρα…

Η “κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι” – Μίσσιος

Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ’ αυτή την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανα-υπάρξουμε ποτέ. Και μείς τι την κάνουμε ρε, αντί να τη ζήσουμε; Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονώντας την. Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις. Μα αφού…